Skręcenie stawu skokowego

2018-08-05
Skręcenie stawu skokowego

Powszechnie nazywane jako skręcenie kostki, skręcenie stawu skokowego jest bardzo popularnym, jeśli nie najpopularniejszym urazem, zarówno wśród amatorów sportu, jak i profesjonalistów. Zwichnięcie kostki najczęściej powstaje w wyniku zbyt dużego wygięcia stawu skokowego, wynikiem czego jest uszkodzenie torebki stawowej i więzadeł. Skręcenie stawu skokowego najczęściej powstaje podczas aktywności ruchowej, które wymagają wiele ruchów skrętnych, jak na przykład gry w koszykówkę lub tenisa, a także podczas biegania na nierównym terenie. Skręcenie kostki najczęściej jest skutkiem nieprawidłowego ułożenia stopy podczas skoku, biegu, etc.. Skręcony staw skokowy wywołuje nagły, silny ból oraz duży obrzęk kostki. Uszkodzenie struktur wiązadeł skokowych ocenia się na podstawie trzystopniowej skali:

  • skręcenie I stopnia: naciągnięcie więzadeł i torebki stawowej, niewielki ból, obrzęk i ograniczona ruchomość,
  • skręcenie II stopnia: rozerwanie torebki stawowej i częściowe zerwanie więzadeł, duży ból, wyraźny obrzęk, chód z utykaniem,
  • skręcenie III stopnia: rozerwanie torebki stawowej i całkowite przerwanie więzadeł, duży obrzęk i ból, poważne trudności
  • z chodzeniem.

Stopień urazu powinien determinować odpowiedni sposób leczenia i rehabilitacji stawu skokowego.

Rehabilitacja stawu skokowego

W zależności od skali skręcenia kostki należy zastosować odpowiednie środki zapobiegające pogłębianiu się urazu. Najważniejszym elementem, od którego rehabilitacja stawu skokowego powinna się rozpocząć, jest odpoczynek czyli unikanie ruchów powodujących ból. Całość podstawowej pierwszej pomocy oraz początek rehabilitacji stawu skokowego, podobnie jak przy innych urazach związanymi z aktywnością fizyczną, skupia się wokół metody PRICE:

  • P – protection – ochrona,
  • R – rest – odpoczynek,
  • I – ice – okłady z lodu,
  • C – compression – kompresja,
  • E – elevation – podniesienie kończyny powyżej linii serca.

Niezbędne jest również sprawdzenie stopnia urazu, poprzez badanie RTG/USG. Dopiero takie badanie pozwoli wykluczyć ewentualne złamania oraz określić odpowiedni sposób leczenia. Dla urazów II i III stopnia zaleca się pełną rehabilitację i ćwiczenia stawu skokowego, aby przywrócić pełną jego funkcjonalność. Ćwiczenia stawu skokowego powinny odbywać się pod okiem profesjonalnego terapeuty, który dostosuje poziom oraz trudność ćwiczeń do możliwości pacjenta.

Pokaż więcej wpisów z Sierpień 2018
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij
pixelpixelpixelpixel